Ministranci

Święty Tarsycjusz - patron Ministrantów

Ministranci - Św. Tarsycjusz

Święty Tarsycjusz urodził się ok. roku 237. Był Akolitą Kościoła Rzymskiego. Jest to jedno ze święceń niższych, które dzisiaj daje prawo klerykom Kościoła Rzymsko-Katolickiego usługiwania do Mszy świętej - a więc do zaszczytnej funkcji, którą obecnie pełnią ministranci. Nie znamy bliższej daty jego śmierci. Przypuszcza się, że św. Tarsycjusz poniósł śmierć męczeńską za panowania cesarza Decjusza (tzn. między 249 a 251 rokiem). Był to czas jednych z najkrwawszych prześladowań. W tym czasie chrześcijanie chętnie oddawali życie za Chrystusa, ale ich największym pragnieniem było, by mogli na drogę do wieczności posilić się Chlebem Eucharystii. Zanoszono im więc potajemnie Komunię świętą do więzień, za co groziło aresztowanie, a nawet skazanie na śmierć. Gorliwością w obsługiwaniu świętych (bo tak siebie nazywali wierzący) męczenników w więzieniach wyróżniał się, dwunastoletni wówczas, św. Tarsycjusz.

Pewnego dnia, kiedy jak zwykle niósł na sercu Wiatyk do więzienia, napotkał swoich pogańskich rówieśników, bawiących się na jednym z licznych placów rzymskich. Pogańscy chłopcy wołali Tarsycjusza, ponieważ chcieli zobaczyć, co niesie pod płaszczem. Zaczął więc uciekać przed nimi, a ci go gonili. Kiedy zaś spostrzegli, że coś przyciska do piersi, chcieli zobaczyć, co to i siłą mu to wydrzeć. Bohaterski chłopiec bronił "swego Skarbu". Wówczas zgraja powaliła go na ziemię, zaczęła go kopać i bić, rzucać kamieniami... Dopiero przypadkowo przechodzący żołnierz, który także był chrześcijaninem, uwolnił chłopca i rozgonił bandę. Zaniósł Tarsycjusza do domu, gdzie ten niebawem zmarł. Żołnierz zaś zaniósł ze czcią Najświętszy Sakrament do kapłana katolickiego.

Ciało Świętego zostało pogrzebane na cmentarzu św. Kaliksta, obok szczątków papieża - św. Stefana I, który w kilka lat po nim poniósł także śmierć męczeńską († 257). Papież - św. Damazy I († 384) opisał męczeństwo św. Tarsycjusza wierszem.

W 1675 roku część relikwii Świętego przeniesiono z Rzymu do Neapolu, gdzie godnie spoczywają w Bazylice św. Dominika w osobnej kaplicy. Trumienka z częścią relikwii św. Tarsycjusza jest także w salezjańskim kolegium w Rzymie przy Via Appia Antica. We Włoszech św. Tarsycjusz cieszy się szczególną czcią jako patron kółek eucharystycznych, czy też tzw. "Kółek Młodego Kleru". W Polsce święty czczony jest jako patron ministrantów.

Obowiązki ministranta

  • Ministrant kocha Boga i dla jego chwały wzorowo spełnia swe obowiązki służby ołtarza.
  • Ministrant służy Chrystusowi Panu w ludziach.
  • Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
  • Ministrant pracuje nad swoim charakterem i czuwa nad czystością serca i duszy.
  • Ministrant poznaje liturgię, i żyje nią.
  • Ministrant modli się za ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.
  • Ministrant jest dobrym synem i bratem.
  • Ministrant swoją chrześcijańską postawą wnosi wszędzie prawdziwą radość.
  • Ministrant przez swoją pilność i sumienność staje się przykładem dla innych.
  • Ministrant podobnie jak kapłan stara się być niejako drugim Chrystusem.

Modlitwy ministranta

Przed służeniem:

Oto za chwilę przystąpię do "Ołtarza Bożego,
do Boga, który rozwesela młodość moją".
Do świętej przystępuję służby. Chcę ją dobrze pełnić.
Proszę Cię Panie Jezu, o łaskę skupienia,
by myśli moje były przy Tobie,
by oczy moje były zwrócone na ołtarz,
a serce moje oddane tylko Tobie. Amen.

Po służeniu:

Boże, którego dobroć powołała mnie do Twojej służby,
spraw, abym uświęcony uczestnictwem w Twych tajemnicach przez dzień dzisiejszy
i całe me życie szedł tylko drogą zbawienia.
Przez Chrystusa. Pana naszego. Amen.

Ministrant

Słowo ministrant (z łac. ministrare) znaczy służyć. Dlatego też ministrant spełnia tak niepowtarzalną funkcję w świątyni, służąc na Mszy św., na nabożeństwach liturgicznych. Jest znakiem łączności między ludźmi tworzącymi wspólnotę kościoła a kapłanem sprawującym Najświętszą Ofiarę.

Zadaniem członków Liturgicznej Służby Ołtarza jest nie tylko obecność przy Ołtarzu. Służąc, przyczyniają się do tego, aby liturgia była piękna; równocześnie niosą żywe znaki obecności Chrystusa we wspólnocie Ludu Bożego. Chłopcy będący ministrantami, sami stają się znakami dla ludzi. Uświetniają liturgię, czytając lekcję, służąc podczas Eucharystii, dzwonkami oznajmiając przyjście Chrystusa, rozkładając na Ołtarzu kielich, niosąc patenę. "Bycie ministrantem" nie kończy się za progiem kościoła. Każdy z nas ma za zadanie wnosić Chrystusa do swojego środowiska. Takie jest powołanie i przeznaczenie członka Liturgicznej Służby Ołtarza.

akcja katolicka ministranci dzieci maryi żywy różaniec